การป้องกันข้อมูลหาย, ผู้โจมตีโดยไม่ได้เจตนา

แม่หมายคือช่องทางแล้วก็สิ่งจูงใจ เมื่อนึกถึงความเสี่ยงของการถูขโมยไม่ว่าจะเป็นสิ่งของในครัวเรือนผ้าที่มีไว้เช็ดตัวจากโรงหมอหนังสือจากห้องสมุดคนร้ายที่สมบูรณ์แบบคือบุคคลที่มีแนวทางที่จะเลื่อนเวลาความประพฤติโอกาสที่จะทำเช่นนั้นและเหตุผลหรือเหตุผล น่าฉงนใจที่เหตุการณ์โดยมากที่กล่าวถึงในโลกของความปลอดภัยของข้อมูลนั้นขนานกันในชีวิตประจำวันของเรา พวกเราสงสัยว่ามีงานภายในด้วยจำนวนกี่ครั้งเจ้าของบ้านมักจะสามารถตรวจค้นหรือควบคุมความพากเพียรของบุคคลภายนอกในการเข้าและก็ลบสินทรัพย์ใดๆโดยมิได้รับอนุญาต จังหวะที่เขาหรือเธอจะเห็นสัญญาณทางกายภาพของรายการบังคับ หน้าต่างที่แตกหักถูกเตะเข้าที่เข้าทางประตู ฯลฯ แน่ๆว่ามันจะไม่ชัดเจนหากว่าไม่มีการควบคุม ในฐานะเจ้าของบ้านเราบากบั่นอย่างยอดเยี่ยมที่สุดเพื่อเปิดใช้งานเครื่องยับยั้งการตรวจจับรวมทั้งกลไกการปกป้องคุ้มครองเมื่อจำเป็นต้อง เกมจะเปลี่ยนแปลงถ้าหากว่าไม่มีแนวนโยบายว่าผู้ใดกันแน่เป็นผู้เที่ยวชมบ้านของพวกเราสิ่งที่พวกเขาสามารถทำเป็นในบ้านของเราการจัดการของที่ล้ำค่าในบ้านของเราและการเข้าถึงของผู้เยี่ยมชม

ผู้เที่ยวชมบ้านของคุณจะได้รับอนุญาตโดยอัตโนมัติ พวกเขาได้รับอนุญาตให้อยู่ตรงนั้น พวกเขาอยู่ภายใน ต่อนี้ไปสมมติว่าคุณมีสิ่งที่มีราคาเรี่ยราดไปหมด จะบอกได้อย่างไรว่าผู้เยี่ยมชมคนนั้นเดินออกไปกับเครื่องเพชรพลอยของคุณเดี๋ยวนี้ให้พวกเราถ่ายโอนความเข้าใจนี้ไปยังเครือข่ายที่มีบุคลากร (ได้รับอนุญาตสินทรัพย์ (ข้อมูลทางการเงินข้อมูลส่วนตัวทรัพย์สินทางปัญญารวมทั้งสุดท้าย แต่ว่าไม่ในที่สุดความโด่งดังในการปกป้องรักษาขอบเขตขยายใหญ่ขึ้น แม้กระนั้นแนวคิดยังคงดังเดิม คนในนั้นมีอันตรายที่สุดต่อสิ่งแวดล้อมภายในบ้านหรือเครือข่ายของคุณหากไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะควร

การ์ตเนอร์คาดการณ์ว่าร้อยละ 70 ของเรื่องความปลอดภัยที่นำไปสู่การสิ้นไปต่อหน่วยงาน – ไม่ใช่แค่ความหงุดหงิด – เกี่ยวกับบุคคลภายใน การศึกษาค้นพบนี้ไม่น่าแปลกใจเลย

ลองกลับไปที่เจ้าของบ้านอีกที มีสิ่งที่เราทำเพื่อป้องกันเงินทองของพวกเรารวมทั้งลดความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะหายหรือถูกละเมิด

1. 
สมาชิกในครอบครัวได้รับการตระหนักถึงสินทรัพย์ที่พวกเรามีคุณค่าของพวกเขาผลกระทบต่อครอบครัวแม้พวกเขาสูญเสียเป็นต้นว่าเด็กจะได้รับการฝึกซ้อมวิธีการใช้เปิดใช้งานและยกเลิกการควบคุม

2. 
มีกฎระเบียบเป็นลายลักษณ์อักษรและไม่เป็นลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับคนที่สามารถนำไปที่บ้าน

3. 
มีนโยบายเกี่ยวกับการกระทำเป็นที่ยอมรับได้รวมทั้งผลกระทบต่อความประพฤติที่ไม่ดี

4. 
ข้อมูลบางสิ่งไม่สามารถใช้ได้กับคนบางบุคคล – ควรต้องทราบ

5. 
ไม่มีการข้างต้นเป็นข่าวให้กับทุกคนที่เคยเป็นเจ้าของอะไรบางอย่าง

วันนี้ด้วยการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของการละเมิดคอมพิวเตอร์ท้ายที่สุดพวกเราก็แก้ปัญหารากฐานแล้วก็แจ่มชัดที่สุดในองค์กรภัยคุกคามข้างในโดยไม่ได้ตั้งใจ ในที่สุดเราก็เห็นการยินยอมรับข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเราไม่สามารถที่จะผลักไสไล่ส่งความปลอดภัยทางไซเบอร์ไปสู่สิ่งที่เรียกว่า อุปกรณ์อัจฉริยะ” แม้กระบวนการรักษาความปลอดภัยข้อมูลของพวกเรานั้นมิได้ฉลาดหลักแหลม เห็นได้ชัดว่าเป็นระยะเวลาที่ยาวนานที่เราเน้นไปที่การโจมตีภายนอกเวลาที่เบาะหลังอย่างสมบูรณ์หนึ่งด้านใน